Seiten

Gesamtzahl der Seitenaufrufe

Sonntag, 12. Februar 2017

Een Gedicht

12.02.2017

 Mooder

Min Hart was so warm
nu is`t all in mi doot
watt sall ik blod doen
mi geiht dat nich good
du heest mi vergeeten
du leeßt mi alleen
oh, Mooder, wi ward us
nich wedder seehn!

© Klärchen

übersetzt hochdeutsch 

Mutter

Mein Herz war so warm
nun ist alles in mir tot
was soll ich nur tun
mir geht es nicht gut
du hast mich vergessen
du ließt mich allein
oh Mutter
wir werden uns nicht
wiedersehn!

(c)


Sonntag, 5. Februar 2017

De Februor

Watt vergeiht doch de Tied,
un Elskeline geiht mit, ober kummt mannigmool nich mit.
Nu word dat Tied dat see weder watt inseet, se will ja nich, dat de plattdütschen verloorn gahn.
Dat givt ok een lüttje Book van mi.
Bi Bookrix heeb ik dat versöcht, ober de vestaahnt kien Platt.

Wat wünsch ik mi? De text ut dat Book steiht hier unner dat Book
so bruukt ji nich so völ wannern un klicken

Vörsätze

Dat neeje Johr is grad anfungen, un wi heebt all vergeeten uns een goode neeje Johr to wünschen.
Wi gaahnt anneranner vörbi un seegt moin, so as in leetzte Johr, as wennt nix nees is.
Will wi mool ehrlich ween, givt ja ok nix neejes, dat Unglück inne Welt geiht wieder.
Ik frog mi, wat sall ik mi wünschen.
Gesundheit, tja, dat is dat wichtichste. Un watt noch?
Dat min Familje dat good geiht, jau dat is ok wichtich. Un wat noch?
Wi heebt doch allns, dat wat wi uns kopen willn, dat kopen wi uns. Int Öller brukt man doch nich mehr sovöl.
Na good, in Urlaub foorn will wi ok, un wat van de Welt seen.
Ik bün tofree, un wat is in min Umfeld.
Keen en seegt dat hüm dat schlecht geiht, ober jeeder schimpt över de Politik, över de Arbeitslosen, över de Utlänners. Dat is so as wenn se Angst heept, dat hör wat wechnomen word.
Dor mut sük wat ännern seegt jeeder, ober se gahnt nich nat Woohl. Dat is doch dat eenzige wor wi noch mitreden künnt un ok wat veännern könt.
Dat verstah ik nich!
Ober över Politik lätt sük strieden.
Ik heeb mi vörnomen düt Johr nicht to strieden. Dat glövt mi ober min Keerl nich.
He is nu to Hus un dor geiht he mi mennigmool up Wecker.
He hätt een Kontrollzwang un dat kann ik ovsolut nich verdragen.
Dorüm heb ik mi düt Johr vörnomen , em dat uttodrieben.
Un ji köönt mi glöven, dat dürt minestens een Johr.
Ik meen dat is een goode Vörsatz för mi.

© Klärchen

Viellicht kummt jo de Text bekannt vör, ik weet wiers nich off ik de all mool inseet heev, ober ehrlich geseegt, dat heet sük nix verännert, bloot de Trump is dortö koomen. de heet ok een Kontrollzwang.

Nu laat jö dat mool good gahn, ik meld mi weer, Elskeline

Samstag, 14. Januar 2017

Eenmohlig

De zweede Weeke is anfungen in dit Johr.

Elskeline heet sük sovöl vörnommen.
Man heet mi seegt, ik sall mi soone Upstellung maaken, un wenn ik doe ,watt darup steiht,
dann kann ik dat dörstriken.
Dat is nich so eenfach.
Düsse Weeken heeb ik all watt vergetten.
Vörnomen heep ik mi ober hier mehr to schriven.
 Dat kummt... nu heeb ik dat ja anfungen.
Anfungen heeb ik ok min Keller ubtorümen, un wat meent ji ,wat ik funnen heeb?
Vör Johren da bün ik na de Volshochschöl gahn, un dor heeb ik leehrt wo man maalt.
Ik heeb mi Pinsel un Kohle köft un as een beseetene maalt. Dat gung in een Mappe un glicks in Keller. Min Begeisterung över mine Kunst holl sük in Grenzen. As ik seen heeb wo de anner maalen so genau und pingelig, dat säh ut as een  Fotografie, dor haar ik kien Moet mehr.

Ober nu kummt dat, ik heeb Moet kreegen un dat eenfach int Internet steellt, un wat kummt dorbi ruut. De Künstlers mögen dat un ik frei mi as en König.
Een Wermutsdröpen is dorbi, hoppentlich nich blot ut Sümpathi.
Eegentlich is dat doch nich so wichtich, ober ik heeb wat up de Liste stahn...maalen.
Nu geiht dat irgendwann los.

Du büst wat  du büst
wat du büst is kin anner Minsch.
Du büst alleen wat du büst,
eenmohlig!
K.S


Ik wünsch jo nu  een moi neeje Johr un Freeden un Gesundheit, wat noch all so givt!
Elskeline


Dienstag, 13. Dezember 2016

Dat is so moi fierlik






Dat is so moi fierlik


Wo kummt dat blot


dat mi in Wienachtstied so fierlik to mod is.


Överall gahnt all fröh de Lüchten an


Kersen stahnt int Fenster


de Kamiobend givt son heimelige Warmte off.


Eeen moi Tass Tee,


un de ersten Wiehnachtskekse föhlen sük göd up de Tung an.


Ik överleeg, dat een oder anner Geschenk fehlt mi noch.


Nix groodes, ik heeb all rümfragt,  ober de bünt woll all


wunschlos glückelk .


Duschgel un een lüttje Duftnote för de Sportlers, dat is de Bigabe.


Een beeten Pinunse in Umschlag kummt dorto.


Ik finn dat ja infallslos, ober se schient tofree dormit.


Dit Johr heep ik dann wat sülmst mookt. Konfitüre ut Pfirsich un Banane,


dat smeckt good.


 Ja un denn  heb ik Kalenners bastelt. Fief  Stück vör min Frünnen.


De heb ik mit Post verschickt un se bünt all ankomen.


Dat was de gröste Arbeit. Jeden Aobend heb ik an Computer seten  un de Drucker stun nich still.


Dat hett mi Spaß maakt.



Min Fründin reeb mi an ,"ich weiß gar nicht was ich dieses Jahr basteln kann". Ik weet wat, ober dat düt ik nich verraden.

Van dag kwam nu een Päcken mit Post. een grode Umschlag van min Fründin.


Wat meent ji, wo sük dat anföhlt  hett as ik dat Päckchen inne Hand hull.


genau…,ik doch, dat föhlt sük as min Päckchen an wat ik wechschickt har.


 Dor muss ik schmunzeln un an Hilligaobend laat ik mi överraschen.


Laat ji jö ok överraschen, man mutt nich allens weeten!


 


Leeve Gröten ,Elskeline



 

Ik överseet dat nich, min Fründin kann kin Platt, un ik will nix verraden.



Donnerstag, 1. Dezember 2016

Wat mutt dat mutt

 Dat Johr is boold üm, so völ is passeert!


Ik mutt mi hier ja mool seen laaten, dat mog ik ok geern. hett völl to lang dürt, seeht mi dat nau.
Nu is all wedder Adventstied und överall gahn de Lüchten an. In dies Tied willn see all  war godes doon, ober de Welt is verdreit.
De Politik versteiht man blot halflang und de Minschen bünt dörnanner.
Ok ik heep so mine Twiefel un weet nich wo ik dran bün.
Min Geduld is ober een Markenzeichen un ik kann wachten.
Nu bün ik egentlich froh, dat nich all Lü platt versteiht und man in de Spraake ganz anners snacken (proten)kann.
Int Blog mutt man vörsichtig wesen, dor is man gau wech vant Fenster. immer fein mitschwemmen, as de Masse, neee dat liggt mi nich.
Ik  moog mi Sörgen över Trump un Erdogan, ober watt kann man dön. Nu bünt ok noch de Wahlen in Dütschland . Bi de Eu weeten se e ok nich recht watt see maaken sulln, kien Plaan. Wo lang eene Gurken  wesen sall, off eene Möhre, ja , int Huusholn de Elekrogeräte  ticken salln. allns word beschränkt, ober inne Politik weeten see nich wor dat lang geit.
See verdeenen Geld genoog, dorvör mutt watt röverkommen, aber bi mi is noch nix ankoomen.
Dat wull ik mool seegen. Nu wünsch ik joo eene goode Adventstied und blievt  tofree un  blied,
ok wenn dat schwor faalt.
Elskeline prot platt (c)


Freitag, 30. September 2016

Min Hart



Min Hart is bi di,

wenn ik mörgens upwaken dö

hool ik din Hand

un fööl de Warmte.

De Dag word komen

dor bün ik alleen.

K.S.

Mein Herz ist bei dir 

wenn ich morgens aufwache

halte ich deine Hand

und fühle die Wärme

der Tag wird kommen

da bin ich allein.

K.S.

 

Montag, 8. August 2016

Geduld is alls




Geduld is alls

Man  mutt wachten können. Disse Daage was min Nahberske vereist. Se hett mi veteellt dat se de Poggen in hör Teich füttern de mit Mehlwurms.
Ik wull mool nakieken, off de Poggen noch dor wassen.
Min Kamera haar ik dorbi un  heeb mi  up een Stöhl an de Teich sett.
Man glövt dat ja nich, nau een tiet kwamen de Poggen insgesamt fief an min Föten hüpft, ganz lies.
Dat was een Schauspöl. Ik satt ganz ruhig un much mi nich bewegen, denn sprangen sä in Water torüch. min Upnahmen heb ik in Kasten kreegen.
© Elskeline



Ubersetzung ins Hochdeutsche:
Geduld ist alles
Man muss warten können. Diese Tage war meine Nachbarin kurz verreist.
Sie hat mir erzählt, das sie die Frösche in ihrem Teich mit Mehlwürmern füttert.
Ich wollte nachsehen ob die Frösche noch da sind.
Meine Kamera hatte ich dabei und setze mich auf einen Stuhl am Teich hin.
Man glaubt es kaum, nach einiger Zeit, insgesamt fünf an der Zahl, hüpften sie mir vor die Füße...ganz leise, ich bemerkte es erst nicht.
Das war ein Schauspiel. Ich saß ganz ruhig und mochte mich kaum bewegen mit der Kamera.
Meine Aufnahmen bekam ich sehr nahe, dann sprangen sie ins Wasser zurück.
Was für ein Glück ich hatte!
©Elskeline
nachzulesen auch  hier in hochdeutsch
http://elma-klaerchen.blogspot.de




Een moie Augustmand wünsch ik jo